22 Mayıs 1970, New York sanat sahnesinde önemli bir olay olan Sanat Grevi'nin gerçekleştiği tarihtir. Bu grev, ırkçılık, cinsiyetçilik, baskı ve savaş karşıtı bir protesto olarak ortaya çıkmıştır. O dönemde, Başkan Nixon'ın Vietnam Savaşı'nı Kamboçya'ya genişletme kararı ve Kent Eyaleti ile Jackson Eyaleti'nde yaşanan trajik olaylar bu protestonun tetikleyicisi olmuştur. Whitney Müzesi ve Yahudi Müzesi dahil olmak üzere 50'den fazla galeri, kapılarını kapatarak bu grevde yer almıştır. Modern Sanat Müzesi ise açık kalmasına rağmen giriş ücretlerini kaldırmış ve öğrenci protestolarına odaklanan bir fotoğraf sergisi düzenlemiştir. Guggenheim Müzesi de ücretsiz açılmış, ancak eserlerini sergilemekten vazgeçmiştir. Buna karşın, Met Müzesi hiçbir şey yapmamış ve bu durum yaklaşık 500 protestocunun önünde oturma eylemi gerçekleştirmesine yol açmıştır.
Bu grev, her ne kadar eksik olsa da, günümüzde savaş, kitlesel silahlı saldırılar ve polis şiddeti gibi sorunların devam ettiği bir bağlamda, dayanışma açısından cesur bir eylem olarak değerlendirilmektedir. Bu değişimin sebepleri arasında, Amerikan yaşamında bu tür trajedilerin normalleşmesi, sanat dünyasının profesyonelleşmesi ve insanları duruş almaktan caydıran ekonomik baskılar sayılabilir.
ABD'nin Vietnam'dan resmi olarak çekilmesinin 50. yıldönümünü kutlarken, sanatçılar bu çatışmanın karmaşıklıklarını yeniden ele alıyor. Birçok sanatçı, savaş sahnelerini tasvir etmekle kalmayıp, savaşın nesiller boyunca yankılanan kalıcı etkilerini araştırmaktadır. New York'taki son sergiler, sanatçılar arasında bu tarihi yansıtan eserlerinin nasıl bir etki yarattığına dair tartışmalara yol açmıştır.
Vietnam Savaşı'ndan etkilenen farklı nesil ve bölgeleri temsil eden sekiz sanatçıyla - Tiffany Chung, Pao Houa Her, Tuan Andrew Nguyen, Alison Nguyen, Anh Vo, Tammy Nguyen, Thu Van Tran ve Vũ Đức Toàn - görüştük. Bu sanatçıların görüşleri, sanatın bu tarihi anın karmaşık anlatılarını nasıl kapsayabileceğini ve onun sonuçları hakkında daha derin diyaloglar oluşturabileceğini göstermektedir.
Örneğin, Thu Van Tran, çatışmayı "Vietnam'daki Amerikan Savaşı" olarak adlandırmanın önemini vurgulayarak, bunun yabancı doğasını ve insanların yanı sıra çevre üzerindeki derin etkilerini öne çıkarmaktadır. "Gri Renkler" serisi, savaş sırasında kullanılan herbisitlerin renklerini kirlenmiş çevrelerin metaforu olarak kullanmaktadır.
Tiffany Chung, savaş etrafındaki çok yönlü anlatıları tartışarak, baskın tarihsel anlatıların ötesinde çeşitli Vietnamlı perspektiflerini kapsayan daha geniş bir anlayışa ihtiyaç duyulduğunu savunmaktadır. Eserleri, kaybolmuş tarihleri yeniden canlandırmak için kapsamlı araştırmalar ve karşı haritalama içermektedir.
Pao Houa Her'in serisi, Hmong Amerikan gazilerine odaklanarak, onların sıklıkla göz ardı edilen katkılarını ve tanınma mücadelesini aydınlatmaktadır. Savaş dönemini yaşayanların duygusal manzaralarını yakalayarak, hikayelerini tarihsel anlatıya yeniden eklemeyi hedeflemektedir.
Bu sanatçılar, Vietnam Savaşı'nın mirasıyla ilgili derinlemesine bir etkileşim kurmaya davet ederek, geçmişi ve çağdaş topluma olan etkilerini düşünmeye teşvik etmektedir.
